Янгиликлар

Гонконгнинг нуфузли RTHK (Radio Television Hong Kong) медиаси Ўзбекистонни халқаро сайёҳлар учун тобора жозибадор йўналиш сифатида эътироф этди. Нашр Ўзбекистондаги Ислом цивилизацияси марказини мамлакатнинг энг муҳим сайёҳлик нуқталаридан бири сифатида тилга олар экан, Хитой, Европа ва Покистондан келган меҳмонлар Ўзбекистоннинг бой тарихи, исломий мероси, меҳмондўст халқи ва ноёб маданий муҳити ҳақида юқори фикр билдирганини қайд этди. Сайёҳлар фикрича, мамлакатнинг халқаро туризм учун очиқлиги ва янги маданий масканлар, хусусан Ислом цивилизацияси маркази Ўзбекистонга бўлган қизиқишни янада кучайтирмоқда.

Марказий Осиёда жойлашган Ўзбекистон узоқ вақт давомида кўпчиликка яхши танилмаган ноёб мамлакатлардан бири бўлиб келган. Бироқ бу юрт бугунги кунда янги авлод халқаро сайёҳлари, жумладан Хитойдан келувчи меҳмонлар томонидан тобора кашф этилмоқда.

Тошкент шаҳридаги машҳур сайёҳлик масканларидан бири ҳисобланган Ўзбекистондаги Ислом цивилизацияси марказида RTHK мухбирлари билан суҳбатлашган турли мамлакатлардан келган сайёҳлар мамлакат саёҳат учун янада қулайлашиб бораётгани ва албатта бориб кўриш лозим бўлган манзилга айланаётганини таъкидладилар.

Хитойнинг Шэньси вилоятидан келган Ван фамилияли сайёҳнинг айтишича, уни бу ерга собиқ Совет Иттифоқи тарихи ҳамда исломий меъморчиликнинг уйғунлиги жалб қилган.

«Мен собиқ Совет Иттифоқининг тўртинчи энг йирик республикаси қандай бўлганини ҳис қилишни истадим. Совет Иттифоқидан ажралганидан кейин мамлакат қандай ривожланганини, шаҳар қиёфасида қандай ўзгаришлар юз берганини кўришни хоҳладим», — деди у.

«Шунинг учун бу ерга келиб сайр қилиш, атрофни томоша қилиш ва бошқа мамлакатнинг ўзига хос маданиятини ҳис қилишни истадим».

Ваннинг таъкидлашича, бугунги кунда саёҳат қилиш анча осонлашган.

«Бу ерда 30 кунлик визасиз тартиб мавжуд», — деди у Қозоғистоннинг Олмаота шаҳри орқали келганини қўшимча қилиб.

У сўнгги бир неча йил давомида Ўзбекистонга келаётган хитойлик сайёҳлар сони ҳам ортиб бораётганини қайд этди.

Бу кашфиёт ҳисси европалик меҳмонлар томонидан ҳам қўллаб-қувватланмоқда.

Шотландиялик сайёҳ Уильям Нортон шундай деди:

«Бу ерга келган танишларимизни билмасдик, шунинг учун мутлақо бошқача жойга келиб, бутунлай бошқа маданиятни ҳис қилиш жуда қизиқарли бўлди».

Бироқ у айрим қийинчиликларга ҳам дуч келганини айтди.

«Энг асосийси — тил масаласи. Биз ўзбек ёки рус тилларида гаплаша олмаймиз, бу эса жуда қўл келган бўларди.

Бундан ташқари, Тошкентда жамоат транспорти имкониятлари етарли эмаслиги ҳам маълум даражада муаммо туғдирди. Албатта, метро анча қулай, шунингдек Ўзбекистоннинг бошқа шаҳарлари, масалан Самарқандда ҳам ҳаракатланиш осонроқ».

Шунга қарамай, Нортон учун айнан шу қийинчиликлар саёҳатнинг ўзига хос жозибаси ҳисобланади.

«Европада бундан ҳам камроқ гўзал бўлган баъзи жойларга борсангиз, у ерлар одамлар билан гавжум бўлади. Бу ерда эса муҳит анча осойишта экани ёқади».

Унинг сафардаги ҳамроҳи Кристиан Каннарелла ҳам бу фикрга қўшилди. Унинг айтишича, Шотландиядаги дўстлари уларнинг Ўзбекистонга саёҳат қилиш режасидан ҳайратланган.

Каннарелланинг таъкидлашича, Ўзбекистондаги инсонлар жуда меҳмондўст ва тарихий обидаларни зиёрат қилиш «беқиёс тажриба» бўлган.

Ислом динига мансуб бошқа мамлакатлардан келган сайёҳлар учун эса Ўзбекистоннинг жозибаси умумий маданий мерос билан боғлиқ.

Покистондан ташриф буюрган Аммар Низаманийнинг айтишича, у мамлакатлар ўртасидаги дин ва тарих соҳасидаги умумий жиҳатларни билишни истаган.

Унинг сўзларига кўра, имконият туғилган ҳар бир пайтда турли мамлакатларга саёҳат қилишга ҳаракат қилади.