Ўзбекистон ҳукумати ва шахсан Президентга бу Марказни ўз кўзимиз билан кўриш имконини бергани учун чин дилдан миннатдорлик билдираман. Бу ерда илгари билмаган кўплаб маълумотларни кўрдим. Менимча, бу Ўзбекистоннинг яширин хазинаси.

Бу юрт дунёга ёйган илмий мерос ҳақида кўпчилик ҳали ҳам етарлича хабардор эмас.

Қуръонга бағишланган залда асл қўлёзмаларни кўрганим, йўқолиб кетган ёки турли йўллар билан бошқа мамлакатларга ўтиб кетган нодир манбаларни қайта жамлаш бўйича Президентнинг шахсий ташаббуси ҳақида эшитганим бу мени чуқур ҳаяжонга солди.

Бу маскан дунё миқёсида янада кенг тарғиб қилиниши керак. Хоразмий, Имом Бухорий, Ибн Сино каби буюк шахсларнинг номини ҳеч ким инкор эта олмайди. Уларнинг илмий меросини глобал миқёсда намойиш этиш бизнинг ҳам бурчимиз.

Ўзбекистоннинг исломдан аввалги даврдан тортиб бугунги кунгача бўлган босқичма-босқич тараққиёти, бу ернинг ислом маданиятига қўшган улкан ҳиссаси  буларнинг барчаси мени ҳайратга солди. Энг муҳими, бу маскан одамни асл ҳақиқатга қайтаради: тарихдан сабоқ олиб, дадил олдинга юриш керак деган ғояни беради.