Yangiliklar

Albatta, maqolaga qoʻyilgan ushbu sarlavha umumiy mazmunga qandaydir tushkun ruh berayotgandek tuyulishi mumkin. Ammo unda aslo malomat yoʻq. Oʻtmishni qoralash, oʻtganlardan gina-kudurat qilish niyatidan yiroqmiz. Qolaversa, bugungi yorugʻ kunlarimiz, erishayotgan yutuqlarimiz qiymatini akslantirish uchun uning ziddi – tarixning qorongʻi goʻshalaridan ulgi izlashga hojat ham yoʻq. Shu oʻrinda savol tugʻilishi tabiiy: hammasi rasamadidagidek ekan, unda alam nega?

Islom sivilizatsiyasi markazida sizni ulugʻ ajdodlarimizning bebaho merosi kutmoqda. Usmon Mushafining muqaddas sahifalari, Temur tuzuklarining adolatga asoslangan qoidalari, Navoiyning abadiy ijodi... Agar kitoblar gapira olsa, “Usmon Mushafi” qanday ibratlarni aytardi? Yoki “Temur tuzuklari” qaysi qonunlarni eslatardi? Har bir qoʻlyozma oʻtmishning sirli hikoyasini pichirlaydi.

Sharq adabiyotining yirik vakili Xoju Kirmoniyning mashhur “Humoy va Humoyun” dostoni Temuriylar davri kitobat sanʼatining haqiqiy durdonasi hisoblanadi. Asar 1437 yilda Shohrux Mirzo hukmronligi davrida Hirotda koʻchirilgan boʻlib, bugungi kunda Parij shahridagi Sanʼat muzeyi kolleksiyasida saqlanmoqda.

Samarqandda bir maskan borki, unga kirgan inson oʻzini oʻtmish va kelajak orasida topadi.Bu yerda qabr ham bor, tarix ham, soʻfiylikning sirli falsafasi ham.