Янгиликлар

Марказий Осиё тарихида Заҳириддин Муҳаммад Бобур номи одатда буюк саркарда, давлат арбоби ва “Бобурнома” асари муаллифи сифатида тилга олинади. Бироқ тарихий манбалар Бобур Мирзонинг ислом илмлари, хаттотлик ва китобат маданиятига ҳам чуқур қизиқиш билан ёндашганини кўрсатади. Айниқса, унинг Қуръони каримга бўлган эҳтироми ва араб ёзувини ислоҳ қилишга қаратилган ҳаракатлари бу буюк шахснинг маърифатпарвар олим сифатидаги қиррасини намоён этади.

Ўзбекистондаги Ислом цивилизацияси маркази биноси миллий меъморчилик анъаналарига таянган ҳолда барпо этилган бўлиб, унга тўрт томондан жойлашган тўрт асосий портал орқали кириш мумкин. Порталлар ва бино фасадидаги равоқлар илм, маърифат, бағрикенглик ҳамда ота-онага ҳурмат каби юксак қадриятларни ифода этувчи Қуръони карим оятлари ва ҳадислар билан безатилган. Айниқса, порталлар атрофида Пайғамбаримиз Муҳаммад (с.а.в.)нинг “Илм олиш ҳар бир мусулмон эркак ва мусулмон аёл учун фарздир” деган ҳадислари уч марта битилгани Марказнинг асосий ғояси — илм ва маърифатни улуғлаш эканини англатади.

Баъзан битта мато парчаси бутун бир цивилизация тарихини ҳикоя қилиши мумкин. Аёллар от устида акс этттирилган ушбу каштали панно фрагменти ана шундай нодир ёдгорликлардан биридир. Мутахассислар уни Марказий Осиё каштачилик санъати тарихидаги энг қадимий ва энг муҳим намуналардан бири, ҳатто рамзий маънода “кашталарнинг онаси” деб аташади.